Computers
De eerste keer bezochten we het huis om voornamelijk leuke dingen te doen met de kinderen. Nu ook, maar we hadden ook een ander doel. Hyderabad staat bekend als Hitech City. Om hun computerbasisvaardigheden te verbeteren, en meer kans te maken op de arbeidsmarkt later, wilden we computers aanschaffen.Een paar keer per week krijgen een aantal jongens les in het ‘computerlab’.

Kapila en ik bezochten het lab en woonden zo’n les bij. Alle tien computers waren bezet door ijverige jongens. Ze oefenende met een oude versie van Microsoft Words. Of bewerkten plaatjes in Photoshop. Sommige computers hadden niet de juiste programma’s, dus werden teksten getypt in  Kladblok. En andere computers waren zo langzaam dat ze bij ons nooit gebruikt zouden worden. Dankzij onze sponsors is dat gelukt. Twee middagen hebben we met hulp van het personeel in het huis informatie verschaft, gepind en computers gekocht. Flatscreens mét de juiste programma’s.

Holi
Subh Holi! Holi is voor Hindoes een van de belangrijkste feestdagen. Het is een feest van de overwinning van het goede op het kwade. Dit hebben we gevierd met ruim 200 kinderen. Een gewoonte is om met gekleurd poeder naar elkaar te gooien. Dus iedereen kreeg van ons een zak met poeder. Dat hebben we geweten....

In de wolken
Vandaag is het zover. Vandaag zien we de kinderen. Met vier koffers komen we aan op het vliegveld in Mumbai. Een dag eerder kwamen we erachter dat we ene probleem hadden.  De internationale met Delta Airlines naar Mumbai, liet per persoon twee koffers toe van elk maximaal 23 kilo. En daar hebben we gebruik van gemaakt. Ieder een koffer met persoonlijke spullen en een tas met spullen voor de kinderen.

Maar met een domestic flight, een binnenlandse vlucht, is slechts 25 kilo per persoon toegestaan. Wat nu? Geld uitgeven aan overbagage vinden we zonde als we bedenken dat we er ook een uitje mee kunnen plannen voor de kinderen.

We besluiten om mijn koffer als handbagage mee te nemen. Ook zetten we spullen over naar een grote shoppingbag die ook meegaat als handbagage. Eenmaal op het vliegveld voeren we ons voorbesproken plan uit. Kapila checkt in, ik sta met de totale handbagage (in totaal vier stuks) een paar meter achter. Ik maak me zo breed mogelijk en ga voor de bagage staan.

Gelukt! Volgende halte: security check. Kapila raadt me aan om te doen alsof mijn koffer licht is. Dus ik houd mijn adem is, glimlach, en zet ‘m op de band.  Ook deze check gaat probleemloos.

Voor de boarding zitten we in de wachtruimte. Kapila en ik moeten lachen van opluchting. We hebben al onze bagage bij ons én ik ben niet aangesproken op mijn achternaam die verkeerd op mijn ticket staat… Vrolijk stap ik in het vliegtuig. Bij mijn plaats aangekomen vraag ik de steward of hij me wilt helpen de koffer boven mijn stoel te plaatsen. En dan gebeurt  het waar is voor had gevreesd: “This bag is too big”, zegt de steward. Hij past niet in het kastje. Maar dan vervolgt hij: “Is it oke with you if I check it in.” Ik antwoord met een volmondige ja!

Tevreden ga ik zitten. Next stop: Hyderabad. Nu komt het echt dichterbij. Nog een paar uurtjes, en we zien de kinderen. Het vliegtuig stijgt. We zitten in de wolken.